วิจารณ์หนัง Homunculus ฮามังคิวลัส

วิจารณ์หนัง Homunculus ฮามังคิวลัส

ผู้กำกับภาพยนตร์: Takashi Shimizu (กำกับภาพยนตร์แฟรนไชส์จูออน และภาพยนตร์ Marebito, Ten Nights of Dreams และล่าสุด Howling Village อุโมงค์ผีดุ)

ตัวอย่างภาพยนตร์ Homunculus ฮามังคิวลัส


Homunculus ฮามังคิวลัส เป็นภาพยนตร์ดราม่าจิตวิทยา (ปนสยองขวัญนิดๆ) ที่ดัดแปลงมาจากมังงะชื่อเดียวกัน เล่าเรื่องเกี่ยวกับ ‘ซือสึมุ โนโกชิ’ อดีตพนักงานบริษัทการเงินอายุ 34 ปีที่ตอนนี้มีชีวิตอยู่แบบคนไร้บ้าน อาศัยอยู่ในรถของเขาข้างสวนสาธารณะชินจูกุ และมีชีวิตอยู่ไปวันๆ แต่วันหนึ่งชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อได้พบกับ ‘มานาบุ อิโต้’ แพทย์ฝึกหัดที่จ้างเขาให้มาเจาะกะโหลกเพื่อทดสอบการเปิดสัมผัสพิเศษของมนุษย์ หลังจากนั้นเมื่อโนโกชิมองโลกแค่ตาข้างซ้าย เขาก็ได้เห็นผู้คนหลายคนเปลี่ยนร่างเป็นสิ่งแปลกประหลาด ซึ่งอิโต้อธิบายว่าสิ่งที่เห็นเรียกว่า “ฮามังคิวลัส” เป็นตัวแทนของภาพจำลองจากแผลในใจของมนุษย์ แล้วหลังจากนั้นการมองโลกของโนโกชิก็เริ่มเปลี่ยนไปตลอดกาล
    
ก่อนอื่นต้องเกริ่นก่อนเลยว่าเป็นเรื่องน่าแปลกใจมากที่ได้เห็นมังงะที่ผมชอบที่สุดตลอดกาลอันดับต้นๆ ถูกดัดแปลงมาเป็นภาพยนตร์ได้ เพราะความแปลกของพล็อตเรื่อง วิธีการเล่าเรื่อง ความโหดของเนื้อหา รวมถึงความหมายโดยนัยที่ลึกซึ้งและต้องอาศัยการตีความมาก ก็เลยไม่คิดว่าจะมีใครบ้าพอจะนำมาสร้างภาพยนตร์ครับ แต่ก็มีจนได้ และเน็ตฟลิกซ์ก็รับเข้ามาดูแลในสตรีมมิ่งตัวเองซะด้วย เพราะฉะนั้นบอกก่อนเลยว่าบทความนี้จะเป็นงานวิจารณ์ที่มาจากผู้ที่รู้จักมังงะและอ่านจนจบ แน่นอนว่าจะมีการเปรียบเทียบกันบ้างเพื่อเป็นเกียรติให้กับงานต้นฉบับด้วย แต่จะไม่ลืมว่ากำลังวิจารณ์ภาพยนตร์อยู่นะจ๊ะ

การเล่าเรื่องสำหรับตัวภาพยนตร์ Homunculus ฮามังคิวลัส ก็ต้องบอกตามตรงว่านี่เป็นหนังที่เล่าได้ค่อนข้างแย่เลยครับ หนังมีความดูได้เรื่อยๆ จังหวะจะโคนไม่ได้มีความพีคหรือจุดให้ลุ้นระทึกเท่าไหร่ อาจมีความสยองหลอนชวนขนลุกบ้างเล็กน้อย แต่ก็เกินความจำเป็นในหลายฉาก ด้านเนื้อหาของเรื่องนี้ก็ดูแล้วงงดีครับ ตัวหนังพยายามให้เรารับรู้ถึงทฤษฎีประหลาดๆ ในการใช้พลังสมองให้มากกว่าปกติด้วยวิธีการเจาะกะโหลกสุดโหด จากนั้นก็พยายามนำเสนอความเซอร์เรียล เปิดโลกลึกลับภายใต้จิตของมนุษย์ให้เราได้เห็น พยายามให้เราได้ตีความถึงสัตว์ประหลาดที่เราเห็นอันเกิดจากแผลในใจของคนอื่น ก่อนจะเฉลยให้เราเข้าใจถึงอุปนิสัยใจคอของบางคนว่าสัตว์ประหลาดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความเจ็บปวดเหล่านั้นมายังไง พวกเขามีปูมหลังชีวิตยังไง ดูๆ ไปแล้วก็เหมือนจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นในตอนแรกจนถึงกลางเรื่อง แต่หนังมาตกม้าตายเอาช่ว

ตอนจบครับ ช่วงยี่สิบนาทีสุดท้ายของหนังเป็นอะไรที่ตะลุมบอนเละตุ้มเป๊ะมาก ไหนจะเรื่องอดีตคนรักของพระเอก ไหนจะเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้ความทรงจำเกิดผิดเพี้ยน ไหนจะเรื่องอดีตของอิโต้ที่แสนจะดราม่า ไหนจะเรื่องการมองเห็นคุณค่าของชีวิต และความสำคัญของการเจาะสมองเพื่อให้มองเห็นฮามังคิวลัส ทุกอย่างมันผสมปนเปกันอยู่ในช่วงเวลานี้จนผมไม่รู้ว่าจะพยายามทำความเข้าใจเรื่องไหนก่อน มันก็เลยดูเละเทะมาก และทำหนังทั้งเรื่องพังยับเลยครับ
    
และยิ่งถ้าว่ากันตามตรงในฐานะแฟนมังงะ หากต้องเปรียบเทียบกันก็ต้องบอกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาได้น่าผิดหวังสุดๆ เลยครับ ซึ่งก็เป็นไปตามสภาพของการนำเนื้อหาของต้นฉบับมังงะที่มีหลายตอนมาบิดและตัดลบให้จบเป็นภาพยนตร์สองชั่วโมง มันเลยทำให้ประเด็นและเนื้อหาเจาะลึกหลายอย่างขาดหายไปมาก จากเนื้อเรื่องของต้นฉบับที่ชวนให้เราตีความความเป็นมนุษย์ ความเป็นตัวของตัวเรา ให้เห็นคุณค่าของสิ่งที่มีและการเป็นตัวเอง ตัวหนังกลับเอาไปทำใหม่ซะเละ กลายเป็นหนังดราม่าที่มีความสยองขวัญฝังอยู่แบบฉาบฉวยก็แค่นั้น ด้านตัวละครหลายตัวในฉบับมังงะก็มีมิติที่กลมกล่อมกว่านี้ ตัวละครบางตัวมีจุดจบและมีปูมปมเบื้องหลังน่าค้นหากว่าฉบับภาพยนตร์มาก โดยเฉพาะกับตัวเอกเรื่องทั้งสองคน ด้านตอนจบฉบับมังงะเองก็สมบูรณ์กว่ามาก ไม่ได้ต้มยำทำแกงเละเทะเหมือนฉบับภาพยนตร์ขนาดนี้ มันเลยทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าจริงๆ แล้วการนำมังงะเรื่องนี้มาสร้างเป็นซีรีส์ซีซั่นนึงน่าจะเหมาะกว่าภาพยนตร์
    
สิ่งที่อยากจะเตือนเล็กน้อยคือภาพยนตร์มีฉากโหดพอสมควร มีเลือดสาดสีแดงไหลโจ๊กๆ อยู่หลายฉาก มีฉากประหลาดๆ ที่ดูจะหมิ่นเหม่ทางเพศ มีฉากทำร้ายตนเองและทำร้ายคนอื่นอยู่บ้าง ตัวหนังมีความเป็นหนังสยองขวัญในขั้นเริ่มต้นพอสมควร ยังไงถ้าหากต้องการชมเรื่องนี้ก็เตรียมใจไว้หน่อยละกันครับ (แต่ยืนยันได้ว่าไม่มีการโชว์ฉากเฉือนสยองไส้ไหลเอามันส์เป็นหนังสยองเกรดต่ำอะไรแบบนั้น)



Homunculus_Blood
ตัวอย่างฉากโหดเล็กน้อยในเรื่องนี้ หากเริ่มจากจุดนี้แล้วไม่ชอบ แนะนำว่าไม่ควรชมครับ


โปรดัคชั่นโดยภาพรวมก็ถือว่าทำได้ดีตามมาตรฐานญี่ปุ่นแหละครับ สิ่งที่โดดเด่นมาก่อนเลยคือการจัดแสง การถ่ายภาพ นำเสนอออกมาได้จัดจ้านมาก สีสันทุกฉากคือจี๊ดจ๊าด กล้าเล่น เขียวเหลืองเป็นสีหลัก ตัดกับสีแดง ให้อารมณเป็นภาพแบบฟิล์มที่ร้อนแรงและดูหลอนพอตัว ผสมเข้ากับการออกแบบฉากโดยภาพรวมที่ดูจะเป็นมุมมืดของชินจูกุประมาณนึง ก็ได้อารมณ์เป็นภาพยนตร์ดราม่าอาชญากรรมหดหู่อยู่ เข้ากับความโหดด้านการนำเสนอที่พอมีฉากมีเลือดทีไรนี่ทะลักกันเป็นลิตร ผสมการทำสีหน้าโรคจิตของตัวละครหลายตัวก็ยิ่งหลอน ไหนจะบรรดาสัตว์ประหลาดที่บางตัวก็ทำขึ้นมาจริงๆ ซะจนน่ากลัว จนเอาเข้าจริงบางครั้งมันก็ทำให้ผมรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้มันตัดกับเนื้อเรื่องแปลกๆ เพราะเหมือนหนังก็พยายามบอกให้เราเห็นค่าของการมีชีวิต มีการพูดถึงเรื่องความรักในแง่ดี แต่งานออกแบบและการนำเสนอในเรื่องนี้กลับดูไม่ค่อยเอื้อให้รู้สึกอย่างนั้นเลย...เป็นทางเลือกการนำเสนอที่ประหลาดดี
    
งานอีกหนึ่งด้านที่ผมชอบมากก็คืองานด้านวิชวลเอฟเฟ็คครับ เป็นงานส่วนที่นำเสนอออกมาได้โดดเด่น ภาพยนตร์สามารถใช้เทคนิคพิเศษนำเสนอภาพสัตว์ประหลาดที่เต็มไปด้วยความหมายโดยนัยออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม ตรงตามที่ผมเคยได้เห็นในมังงะและเคยลองจินตนาการเป็นภาพเคลื่อนไหวไว้ อาจจะเสียดายนิดหน่อยที่บางช็อตบางฉากทำออกมาได้ไม่สมจริงนัก (Shading, Rendering, Animate รวมถึงเก็บงานไม่เนี๊ยบ มันเลยดูไม่จริง) แต่ไม่ใช่ปัญหาในการตีความเรื่องแม้แต่นิดเดียว เพราะงานภาพที่ได้มันประหลาดล้ำมากจริง และผมมองว่าความประหลาดล้ำของสิ่งเหล่านี้นี่แหละที่จะช่วยดึงดูดคุณไว้ให้ยังชมภาพยนตร์ต่อได้เรื่อยๆ อยู่ แม้เนื้อเรื่องจะไม่ได้น่าประทับใจนักอย่างที่กล่าวไป



Homunculus_Remade
การเห็นมังงะประหลาดๆ ที่ชอบได้แปลงเป็นหนังก็รู้สึกแปลกดี และงานวิชวลเอฟเฟ็คก็ช่วยไว้พอตัว


สรุปโดยภาพรวมแล้ว Homunculus ฮามังคิวลัส จึงเป็นภาพยนตร์จิตวิทยาดราม่าที่ภาพรวมทำออกมาได้ค่อนข้างแย่ ด้านเนื้อเรื่องและการนำเสนอนั้นเป็นส่วนที่ดีสุด มีความแปลกใหม่มากๆ ทฤษฎีลึกลับเกี่ยวกับจิตยานั้นน่าสนใจ มีความสนุกในมุมที่ชวนให้ต้องตีความหลายฉาก ฉากโหดในเรื่องมีบ้าง เลือดสีแดงฉาน แต่ท้ายที่สุดนี่ก็เป็นเพียงหนังดราม่าทั่วไปเท่านั้น จุดที่แย่ที่สุดคือตอนจบที่พังพินาจมาก ไม่สมเหตุสมผลเลย เหมือนพยายามยัดนู่นยัดนี่เข้ามาผสมกันจนมึนไปหมด ยิ่งถ้าเทียบกับตอนจบของต้นฉบับมังงะยิ่งไม่ใช่เลย ด้านโปรดัคชั่นเองก็ทำออกมาได้กลางๆ มีสีสันลุคฟิล์มตามสไตล์งานญี่ปุ่น ให้ความรู้สึกที่จัดจ้านและแรง ติดหลอนพอตัว และงานวิชวลเอฟเฟ็คก็นำเสนอภาพที่สุดล้ำและประหลาดได้อย่างลงตัว อาจดูไม่สมจริงบ้าง แต่ไม่ใช่ปัญหาในการตีความ...ใครเป็นคอหนังดราม่าที่มีความโหดนิดๆ ชอบหนังจิตวิทยาตีความด้วยภาพสุดประหลาด ไม่ติดใจหากหนังจะไม่ได้สมบูรณ์ด้านเนื้อเรื่องมากนัก เชิญชมในเน็ตฟลิกซ์เลยจ้า!

วิจารณ์หนัง Homunculus ฮามังคิวลัส Review by Bombo Aruzo

 


บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: