วิจารณ์หนัง เฮ้ย! ลูกเพ่ นี่ลูกพ่อ

 


ผู้กำกับภาพยนตร์: ภวัต พนังคศิริ (อรหันต์ซัมเมอร์, นาคปรก, ตีสาม After Shock ตอน ทางด่วน และกำกับละคร บุพเพสันนิวาส)
ตัวอย่างภาพยนตร์ เฮ้ย! ลูกเพ่ นี่ลูกพ่อ



เฮ้ย! ลูกเพ่ นี่ลูกพ่อ เป็นภาพยนตร์ที่จะเล่าเรื่องราวของ ‘ก็อต’ หนุ่มจอมแสบที่ดูจะทำตัวป่วนตลอดและพ่อดูจะไม่ชอบเขาเท่าไหร่ วันหนึ่งจู่ๆ ก็เกิดอุบัติเหตุบนรถยนต์กับเขา นั่นทำให้เขาย้อนเวลาได้! แต่การย้อนเวลาครั้งนี้กลับพาเขากลับไปเจอพ่อของเขาในตอนหนุ่ม ในช่วงวัยที่ดูจะเป็นตัวแสบไม่แพ้ก็อต ทั้งคู่ได้พบเจอเหตุการณ์ร่วมกันมากมาย ทั้งจีบสาวคนเดียวกัน รวมหัวกับเพื่อนตั้งแก๊งค์อันธพาลขึ้นมา และนั่นทำให้ความป่วนยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

การเล่าเรื่องสำหรับเรื่องนี้ต้องกล่าวตามตรงว่าน่าผิดหวังครับ นี่เป็นหนังที่พล็อตเดิมๆ เนื้อเรื่องจึงเดาทางได้ง่ายมาก ตามประสาหนังย้อนเวลาเพื่อทำความเข้าใจเรื่องความสัมพันธ์กับคนในครอบครัว ตัวหนังมีมุขตลกที่จืดจางมากๆ เล่นเมื่อไหร่มีเงียบกริบ จังหวะของการตัดต่อก็ไม่เนียน คิวนักแสดงก็ไม่ลื่นไหล บทพูดก็ไม่เป็นธรรมชาติ พูดอะไรออกมาก็ระคายหูไปหมด ไม่เข้ากับปากนักแสดง มันจึงทำให้การเล่าเรื่องแทบทุกฉากติดขัดและน่าหงุดหงิดไปหมด นี่ยังไม่รวมไปถึงตัวละครบางตัวที่ไม่จำเป็นต้องมีก็ได้อีก...ยังดีที่ปัญหาทั้งหมดที่กล่าวมานั้นส่งผลด้านความสนุกเฮฮาของเรื่องอย่างเดียว เพราะส่วนตัวก็ยังมีสิ่งที่ชอบที่สุดก็คือผู้สร้างนั้นบิวท์อารมณ์ตอนซึ้งได้ดีหลายฉาก โดยเฉพาะกับตอนจบที่ถือว่าหาจุดปิดเรื่องได้น่าประทับใจ ทั้งๆ ที่เป๋ไปเป๋มาตลอดทั้งเรื่อง ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์อย่างยิ่ง

โปรดัคชั่นโดยภาพรวมสำหรับเรื่องนี้ผมมองว่ากลางๆ ครับ ตัวหนังดูจะมีความขึ้นๆ ลงๆ ด้านคุณภาพในงานสร้างอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะกับเรื่องฉาก บางฉากเซ็ตออกมาได้ปลอมมากๆ โดยเฉพาะกับตึกคาราโอเกะที่ดูเป็นตึกที่อยู่ผิดที่ผิดทาง ผิดตั้งแต่เรื่องสีที่ใช้ยันประตูและไฟนีออนตัวอักษร มันไม่เข้ากับละแวกรอบข้างแม้แต่นิด แต่ก็ยังมีบ้างที่บางฉากนั้นก็จัดการได้ดี สวยงาม เช่นเดียวกันกับเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมที่ผมมองว่าโอเค แม้จะแอบสงสัยเรื่องเวลานิดหน่อยว่าเมื่อประมาณยี่สิบกว่าปีก่อนนี่คนบ้านเราแต่งตัวกันประมาณนี้หรือ? เพราะแฟชั่นเรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปเกินห้าสิบปีเสียด้วยซ้ำ

นอกจากนั้นยังมีงานด้านวิชวลเอฟเฟ็คที่แทบจะทุกฉากนั้นทำมาได้ไม่เนียนเลย ไล่มาตั้งแต่รถไฟที่ชนรถพระเอก รถของพระเอกที่แหลกเพราะโดนรถไฟชน ยาวไปจนถึงระเบิดภายในเรื่อง (สามารถเห็นคุณภาพงานได้ตั้งแต่ตัวอย่าง) ซึ่งเอาเข้าจริงเรื่องนี้ก็ดูจะไม่ได้ใช้วิชวลเอฟเฟ็คมากมาย แต่กลายเป็นว่าทุกฉากกลับดูปลอมหมดเลย เป็นเรื่องที่ไม่น่ายินดีนัก

สรุปโดยภาพรวมแล้ว เฮ้ย! ลูกเพ่ นี่ลูกพ่อ จึงเป็นภาพยนตร์ที่ภาพรวมทำออกมาได้น่าผิดหวัง เนื้อเรื่องเดาทางง่ายมาก ตามประสาหนังย้อนเวลาเพื่อเรียนรู้เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว มุขตลกจืดจาง คิวนักแสดงไม่ลื่นไหล ตัดต่อไม่เนียน บทพูดไม่ธรรมชาติ พาลให้นักแสดงเล่นได้ติดขัด ทำให้การเล่าเรื่องหลายฉากดูน่าหงุดหงิดไปหมด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสิ่งที่ชอบที่สุดก็คือบิวท์อารมณ์ได้ดี ตอนจบมีซึ้งน้ำตารื้นอยู่ ส่วนด้านโปรดัคชั่นนั้นก็ดูกลางๆ ไม่ว่าจะเรื่องการสร้างฉาก ตกแต่งฉาก หรือเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม บางฉากก็ทำดี บางฉากก็ทำแย่ เหมือนคุมคุณภาพไม่ค่อยอยู่...ใครเป็นคอหนังไทย ชอบนักแสดงนำในเรื่องเป็นพิเศษ อยากฆ่าเวลาด้วยหนังยิ้มๆ มีน้ำตาซึมนิดๆ เชิญชมในโรงภาพยนตร์ได้เลย!

วิจารณ์หนัง เฮ้ย! ลูกเพ่ นี่ลูกพ่อ Review by Bombo Aruzo


บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: