วิจารณ์หนัง ดิว ไปด้วยกันนะ

ผู้กำกับภาพยนตร์: มะเดี่ยว-ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (13 เกมสยอง, รักแห่งสยาม, Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ)

ดิว ไปด้วยกันนะ เป็นภาพยนตร์ดราม่าโรแมนติกที่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ปางน้อย ปี พ.ศ. 2539 เด็กหนุ่มอายุ 17 สองคน ‘ดิว’ และ ‘ภพ’ ได้รู้จักกันและเริ่มสร้างความสัมพันธ์ขึ้น ผ่านอะไรด้วยกันมากมาย จนกระทั่งถึงจุดที่ชีวิตต้องตัดสินใจบางสิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตทั้งคู่ หลังจากนั้น 23 ปีต่อมา ‘ภพ’ ก็ได้เดินทางกลับมาปางน้อยอีกครั้ง ความทรงจำก็เริ่มถูกรื้อฟื้นกลับมา และมันเหมือนจะพาเขากลับไปหาบางสิ่งที่เขาต้องการมานาน

ภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากหนังเกาหลี (ซึ่งมีฉบับนิยายด้วย) ในชื่อ Bungee Jumping of Their Own ซึ่งโดยส่วนตัวผมยังไม่เคยดู เพราะฉะนั้นบทความวิจารณ์ครั้งนี้จะไม่ได้ไปเปรียบเทียบกับต้นฉบับนะครับผม

การเล่าเรื่องสำหรับเรื่องนี้คือทำได้น่าประทับใจตามมาตรฐานสูงๆของหนังคุณมะเดี่ยวเลยครับ นี่เป็นหนังอีกเรื่องที่จับประเด็นดราม่าชีวิตได้น่าสนใจ หนังมีเนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ มีประเด็นสอดแทรกข้อคิดเกี่ยวกับสังคมไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบันที่ชัดเจน และทันสมัย ที่ไม่ใช่เพียงจะกล่าวถึงการเป็นเพศที่สาม แต่คือการมีอิสระพอที่จะเป็นอะไรก็ได้ในโลกแห่งนี้ แต่แม้จะมีท่าทีจริงจังกับประเด็นก็ยังไม่หลงลืมความบันเทิงขั้นพื้นฐานที่ถูกจับมาใส่ให้ได้ชมได้ฟังอยู่เรื่อยๆ ช่วยให้ช่วงเวลาเครียดของหนังบางส่วนนั้นก็จะมีความเฮฮาเปิ่นๆผสมปนเปกันอยู่ ทำให้ภาพยนตร์เกิดมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ สิ่งหนึ่งที่ชอบมากก็คือบทพูดค่อนข้างจะเป็นธรรมชาติ ลื่นไหล ช่วยให้เนื้อเรื่องไม่ติดขัด และการจัดการกับนักแสดงก็ช่วยให้หลายอย่างเป็นธรรมชาติมาก ที่เหลือโดยส่วนตัวแล้วหนังมีจุดเสียเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ซึ่งมันดันไปอยู่ตอนท้ายเรื่องซะด้วย ท้ายที่สุดผมก็คงไม่สามารถบอกได้ครับ (ฮา)

การแสดงถือว่าสุดๆมากๆ ไม่สามารถยกให้ใครเป็นที่สุดในเรื่องนี้ได้ เพราะแต่ละคนคือฝีมือดีกันหมดในการสื่ออารมณ์ (แน่นอนว่าต้องยกเครดิตให้ผู้กำกับด้วย) ทุกอารมณ์ของแต่ละตัวละครหลักนั้นนักแสดงแต่ละท่านสามารถสื่อออกมาได้หมด ไล่มาตั้งแต่อารมณ์ซึ้งน่ารักไปจนถึงซึ้งเศร้าบ้าน้ำตาแตก ฟีลลิ่งปนๆกันไปหลายอารมณ์ก็ยังสามารถนำเสนอออกมาได้ พี่เวียร์เองคือตั้งแต่เริ่มมาเล่นหนังให้เห็นบ่อยครั้งก็ต้องยอมรับจริงๆว่าเฮียแกคือของจริง ส่วนน้องใหม่แต่ละท่านก็ถือว่าไม่ธรรมดา อนาคตน่าจะเติบโตได้อีกไกล พี่มะเดี่ยวถือเป็นบุคลากรอีกท่านในไทยที่สามารถปั้นเด็กใหม่ๆออกมาได้เก่งและน่าสนใจสุดๆ แววตาเฉียบคมน่าเลื่อมใสเสียจริง


จับตามองไว้ให้ดี เขาเหล่านี้ได้ชิงสุพรรณหงส์แน่ๆ!

โปรดัคชั่นโดยภาพรวมถือว่านี่เป็นหนังไทยในรอบหลายปีมากๆที่ไม่ใช่หนังแฟนตาซีแต่กล้าเล่นใหญ่ กล้าที่จะเล่าเรื่องดราม่าก้าวผ่านยุคสมัยและผ่านช่วงเวลาในหลายซีนหลายฉาก ไหนจะตัวประกอบอีกเป็นร้อยและนักแสดงนำที่มีส่วนพัวพันกันเป็นสิบคน ทำให้เนื้อเรื่องดูมีชีวิตขึ้นมาบบที่ควรจะเป็นจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่อยากจะทำหนังทุนต่ำกันอย่างเดียว ถือเป็นการลงทุนที่น่าชื่นชมและช่วยสร้างความสมจริงให้กับเรื่องสุดๆ ไหนจะเรื่องการจัดการเกี่ยวกับสถานที่ เกี่ยวกับเสื้อผ้าหน้าผมเครื่องแต่งกายในยุคต่างๆที่ดูใส่ใจกับรายละเอียด แถมยังได้ยินมาด้วยว่าหนังเรื่องนี้ใช้ซีจีกันพอสมควรเพื่อช่วยสร้างให้ยุคสมัยเมื่อยี่สิบปีก่อนภายในเรื่องนี้ดูสมจริงขึ้นมา สุดยอดจริงๆครับ

สรุปโดยภาพรวมแล้ว ดิว ไปด้วยกันนะ จึงเป็นภาพยนตร์ไทยที่ทำออกมาได้ดีมากเวอร์แบบครบทุกองค์ประกอบ หนังมีเนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ มีประเด็นสอดแทรกข้อคิดเกี่ยวกับสังคมไม่ว่าจะในอดีตหรือปัจจุบันที่ชัดเจน และทันสมัย ที่ไม่ใช่เพียงจะกล่าวถึงการเป็นเพศที่สาม แต่คือการมีอิสระพอที่จะเป็นอะไรก็ได้ในโลกแห่งนี้ บทภาพยนตร์ลื่นไหลมาก นักแสดงเล่นดีสุดๆทุกคน โปรดัคชั่นโดยภาพรวมถือว่าใส่ใจแบบไม่ธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นความสมจริงในการพยายามสร้างเมืองและเสื้อผ้าหน้าผมในยุคเมื่อยี่สิบปีที่แล้วขึ้นมา...ใครเป็นแฟนหนังไทย ชอบหนังรักกุ๊กกิ๊กผสมซึ้ง มีประเด็นเรื่องที่ดี ชอบหนังพี่มะเดี่ยว เชิญชมในโรงภาพยนตร์ได้เลย!


บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: