วิจารณ์หนัง มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง



ผู้กำกับภาพยนตร์: ไชยณรงค์ แต้มพงษ์ (Love จุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก)

มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง เป็นภาพยนตร์รักตลกที่จะเล่าเรื่องของ ‘ดื้อ’ เด็กหนุ่มที่คอยกันท่าไม่ให้ใครมาจีบน้าสาวสุดสวยอย่าง ‘หลิน’ อยู่ตลอดเวลา ดื้อกันท่าผู้ชายทุกคนที่เข้ามาจีบน้าสาวตั้งแต่เรียนมัธยมจนกระทั่งน้าได้ทำงานในโรงพยาบาล และที่นั่นดื้อต้องกันท่าชายที่เข้ามาทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นคุณหมอ คนไข้ หรือใครก็ตาม!
    
การเล่าเรื่องก็ต้องบอกว่าเป็นไปตามสไตล์ถนัดของค่ายหนังที่สร้างเสียงหัวเราะให้เรามาหลายปีอย่าง ‘รฤก’ แหละครับ หนังเรื่องนี้ชวนให้นึกถึงหนังอย่าง ‘ไบค์แมน’ เมื่อปีที่แล้วมากๆ และถ้าให้นึกย้อนกลับไปเป๊ะๆเลย หนังเรื่องนี้ก็จะมีสภาพเหมือนๆกับเรื่อง ‘คุณนายโฮ’ เลย ในความทรงจำคือเหมือนสุดแทบทุกด้าน โดยเฉพาะกับปัญหาที่มีเหมือนกันเลยก็คือในด้านเนื้อหาสาระของเรื่องนั้นไม่ค่อยจะแข็งแรง ทั้งๆที่ประเด็นเรื่องที่มีก็น่าสนใจอยู่มาก เรื่องนี้เล่าเรื่องของหลานชายที่แอบชอบน้าตัวเองแบบจริงจังมาก ก็เลยกันท่าไปเรื่อย ซึ่งเอาเข้าจริงผมมองว่าหนังควรจะเน้นหรือขยี้ปมประเด็นเรื่องนี้สักหน่อย ในด้านบริบทของความเป็นคนและมุมมองของสังคมก็ยังดี เรื่องที่ว่าหลานจะชอบน้าตัวเองอย่างจริงจังได้หรือไม่ แต่เรื่องนี้ไม่ทำอย่างนั้น ซึ่งก็อาจจะเป็นเพราะผู้สร้างต้องการให้ตัวหนังมีความฮาเป็นที่ตั้งมากกว่าจะให้ไปเน้นจริงจังด้านเนื้อหาอะไร หรือจริงๆประเด็นนี้ในฐานะหนังตลกอาจไม่ควรเอามาเล่าตั้งแต่แรก สิ่งที่เหลือไว้อยู่ก็เลยกลายเป็นมุขตลกต่อฉากที่ส่งมาเรื่อยๆ เน้นสถานการณ์ขบขันมากกว่า แถมพอหนังเรื่องนี้เน้นความฮาแบบสุดกู่ ความโรแมนติกของเรื่องนั้นก็เลยไม่ได้มากมายเท่าไหร่อีก
    
แต่ผมชอบความตลกในเรื่องนะ อาจเป็นเพราะเซนส์ตลกของผมกับค่ายหนัง ‘รฤก’ นั้นค่อนข้างตรงกันอยู่ มันจะไม่ดูตลกแบบ GDH แต่ก็จะไม่หยาบโลนถึงลูกถึงคนแบบหนังพี่พชร์ อานนท์ เน้นสถานการณ์กระอักกระอ่วน เน้นตัวละครสุดโต่งบ้าๆบอๆที่มาเจอกันเพื่อรับมือกับอะไรบางอย่าง ซึ่งนักแสดงหลายคนในเรื่องก็ช่วยแบกรับความฮาของเรื่องไว้ได้อย่างดี ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม โดดเด่นที่สุดเห็นจะเป็นพี่ โจ๊ก โซคูล ที่เรียกว่ามีแกที่ไหนจะต้องเรียกเสียงฮาและมีความบ้าบอให้ได้ชมอยู่เรื่อยๆ สมชื่อบร๊ะเจ้าโจ๊กจริงๆ

ใครเป็นแฟนคลับพี่ โจ๊ก โซคูล ก็ต้องบอกว่าเรื่องนี้ถูกใจท่านแน่ แกคือคนแบกความฮาของเรื่องไว้จริงๆ!

สรุปโดยภาพรวมแล้ว มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง จึงเป็นภาพยนตร์สายฮาที่ทำออกมาได้ค่อนข้างดี แม้จะน่าผิดหวังนิดหน่อยด้านเนื้อหาที่มีประเด็นน่าสนใจ แต่กลับไม่อยากจะขยี้มัน แต่ความฮานี่คือของจริง ฉากบ้าๆบอๆติงต๊องอะไรงี้มีให้ขำกันพอสมควร พี่โจ๊ก โซคูล คือแบกเรื่องเอาไว้มาก มีแกฉากไหนมีฮาที่นั่น!...ใครเป็นคอหนังค่าย รฤก ชอบหนังเฮฮามากกว่าจะเน้นเนื้อหา ชอบพี่โจ๊ก โซคูล เชิญชมในโรงภาพยนตร์เลยจ้า!


บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: