วิจารณ์หนัง Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า

ผู้กำกับภาพยนตร์: คงเดช จาตุรันต์รัศมี (เฉิ่ม, กอด, ตั้งวง, Snap แค่...ได้คิดถึง)

Where We Belong ที่ตรงนั้นมีฉันหรือเปล่า เป็นภาพยนตร์ดราม่าที่จะเล่าเรื่องของ ‘ซู’ สาวน้อยที่เพิ่งเรียนจบมัธยมมาหมาดๆ เธอตัดสินใจที่จะเดินทางไปเรียนต่อที่ฟินแลนด์ แต่ก่อนไปเธอก็ได้ทำรายชื่อของสิ่งที่ต้องทำก่อนไปเพื่อสะสางเรื่องค้างคาใจทุกอย่างให้หมด ทั้งเรื่องของกลุ่มเพื่อน เรื่องของคนที่ชอบ เรื่องของเพื่อนที่เสียไป โดยมี ‘เบล’ เพื่อนสนิทที่คอยเคียงข้างอยู่ตลอดมาช่วยอยู่ตลอดเวลา

การเล่าเรื่อง สำหรับเรื่องนี้ ถ้าคนเคยดูหรือรู้จักพี่คงเดชอยู่แล้ว ก็ต้องบอกว่านี่ก็เป็นสไตล์หนังพี่คงเดชเลยแหละครับ ไม่ใช่หนังสายแมส (สายบันเทิงทั่วไป) เลย นี่ไม่ใช่หนังสายฮาบันเทิงโป๊ะแตกอะไรทั้งนั้น มันมีสไตล์ชัดมากๆ หนังมีความเย็นๆเชื่องช้า เป็นหนังสายจริงจังที่มีอารมณ์หม่นๆหมองๆมืดมัวภายในเรื่อง ที่พยายามบอกเล่าปัญหาในชีวิตจริงของวัยรุ่นที่มองหาอนาคตตัวเองไม่ได้ ไม่รู้จะไปทางไหน ในประเทศที่ดูอับจนไร้หนทางไปด้วยเหตุผลนานาประการ ซึ่งโดยภาพรวมของเรื่องราวถือว่าทำได้สุดทาง เป็นหนังที่ต้องตีความและทำความเข้าใจประมาณนึง แต่ถ้าเข้าใจก็จะจี๊ดมากหากเข้าใจสิ่งที่ผู้กำกับต้องการจะสื่อ หนังจะมีส่วนผสมประหลาดๆระหว่างเรื่องเล่ากับนิยายอยู่ประมาณหนึ่ง เพราะตามประสาพี่คงเดช หนังเรื่องนี้จึงจะใช้ภาษานิยายมากๆอยู่ ทำให้หลายครั้งคำพูดคำจาก็ดูหลุดมาจากอีกโลกหนึ่ง เหมือนอยู่ในฝัน(ร้าย)มากกว่าจะนำเสนอธรรรมชาติของคำพูดที่ตัวละครใช้ และส่วนหนึ่งที่ผมไม่ค่อยชอบคือประเด็นค่อนข้างวนอยู่ในจุดเดิมย้ำๆซ้ำๆ ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่ตัวละครมีปัญหาเดียวกันกับตัวเอกหมด นั่นคือการพยายามหา “ที่ๆเราควรอยู่ ที่ๆอยู่แล้วสบายใจ” ทำให้เรารู้สึกว่าเรื่องไม่จำเป็นต้องยาวถึงขั้นสองชั่วโมงกว่าก็ได้ และมันทำให้ฝืนๆเรื่องเล่าไปนิด เพราะว่าธรรมชาติแล้วมันก็คงไม่มีใครมีปัญหาเดียวกันมากมายขนาดนั้นเต็มไปหมด

การแสดงคือสุดยอดมาก โดยเฉพาะกับน้องๆ 2 คนจาก BNK48 ที่เป็นนักแสดงนำของเรื่อง ทั้ง เจนนิส และ มิวสิค เลย ซึ่งหากต้องเลือกเป็นตัวท็อปของเรื่องคงเป็นน้องเจนนิสเพราะว่าเรื่องนี้เน้นที่ตัวละครซูมากกว่าเบลจริงๆ ชอบหน้าอมทุกข์ตลอดทั้งเรื่องมาก สีหน้าเศร้าก็คือทำได้สุด เวลาโมโหทะเลาะกับใครนี่ก็น่ากลัวมากเหมือนเด็กเก็บกดระเบิดพลัง ในยุคนี้คือการหาเด็กที่บุคลิกดี หน้าตาดี แล้วทำงานได้ดี แสดงได้ดีด้วยนี่หายากมาก และกล้าพนันเลยว่าปีที่จะถึงนี่ได้เข้าชิงสุพรรณหงส์นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมแน่ๆ สุดๆ...ส่วนบรรดาตัวประกอบนอกเหนือจากนี้ก็ตามสภาพ หลายคนยังเล่นแข็งอยู่ แต่ก็เหมือนผู้กำกับไม่ได้พยายามเน้นมาก ก็เลยได้ประมาณนี้ ไม่ดีไม่แย่


เจนนิส ถือเป็นเด็กรุ่นใหม่ที่เก่งมาก เล่นหนังเรื่องแรกได้ดีเยี่ยม สุด!

นอกเหนือจากนั้นก็เป็นเรื่องงานโปรดัคชั่นและบรรยากาศโดยองค์รวมที่ก็ถือว่าทำออกมาได้ดีมากๆด้วยงบที่จำกัด (อันนี้คือเดาล้วนๆเพราะคิดว่าหนังสายอินดี้ก็ทำงานตามอัตภาพกันอยู่แล้วอย่างพอมีพอกิน) งานเสื้อผ้าหน้าผมทำได้ธรรมชาติดี ชอบชุดของมิวสิคมาก โคตรบ้าน ขณะเดียวกันงานฉากนั้นก็ดูจะต้องชมทีมหาสถานที่เป็นหลักที่ทำให้หนังดูมีภาพรวมอันเป็นธรรมชาติและน่าสนใจได้ มันจะมีความไทยๆผสมความประหลาดๆของหลากศาสนาที่รวมกันอย่างมึนๆและมีความหม่นๆอยู่ และทุกสิ่งทุกอย่างมันตอบโจทย์เรื่องที่จะเล่าได้หมด ทำให้ฉากหลังของเรื่องสมจริงได้โดยไม่ได้พยายามฝืนธรรมชาติอะไรของมันมากมาย

สรุปโดยภาพรวมแล้ว Where We Belong ที่ตรงนั้นมีฉันหรือเปล่า จึงเป็นภาพยนตร์ที่ทำออกมาได้ดีมากๆในแนวทางของตัวเอง หรือจะเรียกว่ามันก็คือสุดทางในสไตล์ของพี่คงเดชก็ได้ เป็นหนังที่แทบจะไม่มีเรื่องฮาเลย ทั้งเรื่องจะเป็นอารมณ์หม่นๆหมองๆเศร้าๆคลุมบรรยากาศอยู่อย่างนี้ตลอด ประเด็นที่เรื่องนำมาเล่นถือว่าดีมากในการวิพากษ์วิจารณ์สังคม แต่ก็แอบรู้สึกว่าหนังยาวไปนิด จบได้เร็วกว่านี้ นักแสดงเก่งมาก โดยเฉพาะกับเจนนิสและมิวสิคจาก BNK48 ที่เล่นหนังเรื่องแรกได้ขนาดนี้ ถือว่าสุดยอด งานโปรดัคชั่นโดยภาพรวม ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหน้าผม ฉากเครื่องเล่น หรืออื่นๆก็ถือว่าทำได้ดีเช่นกัน ใครเป็นคนสายหนังอินดี้ ชอบหนังพี่ค
เดช ชอบหนังตีความจริงจัง ผมแนะนำเลย ไม่ควรพลาดเรื่องนี้นะจ๊ะ!

ปล.ภาพยนตร์เหลือรอบฉายน้อยแล้ว ใครสนใจก็รีบไปชมให้ไวเลยนะจ๊ะ! ช่วงนี้มีแต่หนังใหญ่ฉายเรื่องเดียวในสัปดาห์ทั้งนั้นนนนน


บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: