วิจารณ์หนัง แช่ง

แช่ง ผู้กำกับภาพยนตร์: จิต กำเหนิดรัตน์ (เลิฟอะรูมิไลค์ รักอะไรไม่รู้)

แช่ง เป็นภาพยนตร์สยองจากไทยที่เล่าเรื่องสั้น 3 เรื่องที่เกี่ยวข้องกันในเรื่องราวเกี่ยวกับการแช่งและคำสาป โดยผมจะแบ่งการวิจารณ์เป็นเรื่องๆไป แล้วก็สรุปภาพรวมทีหลังนะครับผม

    แช่ง ตอน: วิปลาส เรื่องราวของบาทหลวงที่พยายามตามหาความจริงเกี่ยวกับเสียงร้องของปีศาจที่แสนโหยหวนที่ถูกบันทึกไว้ด้วยแผ่นเสียง ใครได้ยินเป็นตาย


    ภาพรวมของตอนนี้ผมชอบสุด เพราะว่าองค์ประกอบหลายอย่างถือว่าทำได้ดี ปัญหามีเพียงแค่ความเชื่อเรื่องปีศาจแบบศาสนาคริสต์และการพยายามไขคดีบางอย่างนั้นดูจะเล่าเรื่องได้ไม่ครบ เก็บข้อมูลไม่ชัดเท่าไหร่ เลยทำให้ความชัดเจนของเรื่องลดลงไปนิด แต่ที่เหลือถือว่าดีมาก นักแสดงแต่ละคนในเรื่องนี้คือท็อปฟอร์มกันหมด ไม่ว่าจะเป็นตัวพี่เดวิดเอง ไปจนถึงตัวละครรองลงมาทุกคน ล้วนแสดงสีหน้าท่าทาง แววตา ความโศกเศร้า ได้อย่างมีพลัง ชอบมาก

    ในขณะเดียวกันด้านโปรดัคชั่นเองก็ถือว่าสุดยอดมากๆ เป็นหนังที่ครบถ้วนด้วยความใส่ใจ ไล่ไปตั้งแต่ฉากกระท่อมกลางป่า ฉากบ้านคุณหลวง ฉากโบสถ์ หรืออื่นใดๆก็ตาม รวมทั้งเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม การตกแต่งตัวละครมนุษย์ให้ดูเหมือนสัตว์ประหลาดกูดูสมจริง สยดสยอง เอาว่านานๆทีจะหางานโปรดัคชั่นดีขนาดนี้ได้ และรู้สึกว่าถ้าขยายเป็นเรื่องยาวด้วยการคุมคุณภาพเท่านี้ได้ตลอดจะน่าสนใจมากๆ ยกนิ้วให้!
    
แช่ง ตอน: Tattoo เรื่องของหญิงสาวที่มีเซ็กซ์กับใครไม่ได้เลย เพราะทุกคนที่มีอะไรกับเธอจะต้องตายอย่างสยองขวัญอาถรรพ์ จนใครๆก็เรียกเธอว่า “อีผู้หญิงกินผัว”



    ภาพรวมของตอนนี้คือน่าเบื่อสุด เป็นตอนที่จังหวะเรื่องเนิบนาบ เล่าไปเรื่อยๆ มีจังหวะให้เด้งนิดๆ แล้วก็เล่าไปเรื่อยๆ นอกจากเนื้อหาสุดแรงด้านการมีเซ็กซ์ และความเลือดสาดนิดๆ ตัวหนังก็ไม่ได้นำพาเนื้อหาหรืออารมณ์ใดๆเพิ่มเติมมากกว่านั้น ตัวบทเองก็อุตส่าห์เล่าแบบวัยรุ่น แต่คำพูดทีใช้ของแต่ละคน โดยเฉพาะตัวชินนี่ดูหลุดออกมาจากนิยายมาก เต็มไปด้วยคำอุปมาอุปมัย เต็มไปด้วยภาษาที่ไม่คิดว่ามนุษย์วัยรุ่นหรือแม้แต่มนุษย์ทั่วไปจะพูดกัน ความน่าเชื่อในตัวภาพยนตร์มันเลยลดลง เป็นงานคราฟท์ด้านการเขียนบทที่เหมือนไม่ได้ถูกเก็บรายละเอียดในขั้นสุดท้าย ภาษานิยายจ๋ามาเชียว

    สิ่งที่ประหลาดที่สุด และไม่รู้ว่าผมนึกไปเองหรือเปล่าคือหนังเรื่องนี้เหมือนจะอัดเสียงนักแสดงทับซ้ำอีกทีนึง ไม่ได้ใช้เสียงจากตอนถ่ายทำ เลยทำให้มันไม่ดูเข้ากับบรรยากาศ มันก้องๆครึมๆ มันทำให้เสียงของ ชิน ชินวุฒ ประหลาดมากๆ และดูตลกไปพร้อมกัน

    แต่ก็ต้องขอชมอย่างหนึ่งว่าหนังนั้นใช้งานด้านเทคนิคพิเศษได้ค่อนข้างดี ดีจนถึงขั้นผมแยกไม่ได้ว่าเจ้าตัวประหลาดในเรื่องนั้นเป็นคนจริงๆแล้วแต่งเอา หรือว่าใช้เทคนิคพิเศษเข้าช่วย เพราะมันเหมือนมากๆ แต่ก็น่าเสียดายที่หนังมีช็อตนึงตลกมาก ช็อตที่ได้เห็นชายคนหนึ่งมีรูโดนเจาะด้วยอะไรสักอย่างที่หน้านี่แหละ ตลก ปลอมสุดๆ

แช่ง ตอน: คำแช่ง เรื่องของชายคนหนึ่งที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเขาหายไปทำอะไรถึง 3 วัน แล้วหลังจากนั้นเขาก็เอาแต่เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งที่คอยหลอกหลอนเขาอยู่ตลอดเวลา



หากมองโดยภาพรวมแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดครับ มันมีความพยายามในการเล่าเรื่องให้ลึกล้ำซับซ้อน กล่าวถึงเรื่องคำสาปและเรื่องของจิตใจ ความทรงจำเบื้องลึก แต่ไม่แน่ใจว่าเพราะด้วยเวลาจำกัดมากๆหรือเปล่า เนื้อหาภายในหลายเรื่องโดยเฉพาะเรื่องสำคัญๆอย่างสมุดจดบันทึกชีวิต หรือว่าเรื่องการพาใครเข้าไปวิ่งเล่นอยู่ในความทรงจำคนอื่นนั้นมันออกแนวกำปั้นทุบดินมาก เหมือนตัวละครบอกว่าทำได้มันก็ทำได้เลย แต่ไม่ได้ปูมาก่อนหน้าเรื่องเนื้อหา ความเป็นจริง และทฤษฎีเกี่ยวกับการสะกดจิตอะไรแบบนี้เลย เรียกว่าถ้าใครไม่เคยได้รู้ได้เห็น หรือแม้แต่ไม่เคยดูหนังแบบ Inception มาก่อนก็คงงงกันเป็นแถบๆ ซึ่งผมหันมองซ้ายขวาปฏิกิริยาทุกคนในโรงก็จะคล้ายๆกัน บางคนกุมหัว บางคนหายใจดังชัดทันที นี่ยังไม่รวมไปถึงการปรากฏตัวของตัวละครบางตัวที่ไม่มีบทสรุป หรือไม่มีการเฉลยเลยว่าเธอมาทำอะไร แล้วเธอเป็นอะไรกันแน่? มาเพื่อความสยองแค่นั้น? มันมีจุดยิบย่อยที่เล่ามากไปก็ยิ่งมากความ สรุปตรงโน้น เล่าตรงนั้นให้น้อยลงหน่อย เรื่องก็จะเข้าใจมากขึ้นเยอะ

แต่ถ้าให้กล่าวถึงโทนหนัง ก็มีเรื่องนี้แหละที่บันเทิงสุด มีอารมณ์ที่ครบรส อิ่มเอิบ สยองนิดๆ ตกใจหน่อยๆ ฮาบ้าง และน่ารักปลายๆ ถือว่าอารมณ์ภาพรวมใช้ปิดจบเรื่องได้ดี แม้ทั้งเรื่องจะดูเข้าใจยากไปก็ตามที

    งานโปรดัคชั่นเรื่องนี้ก็ดูดิบที่สุดแล้ว อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นความต้องการของผู้กำกับอยู่แล้วหรือไม่ แต่มันไม่สวยเลย ทั้งเรื่องคอนทราสจัด บางทีก็ภาพแตก งานแต่งหน้าทำผม ไม่ว่าจะสร้างให้สมจริงหรือให้สยองก็ดูอยู่ผิดที่ผิดทางไปหมด งานด้านวิชวลเอฟเฟ็คเรียกได้ว่าตลกสุด เพราะแม้ดูแล้วว่าตอนนี้ไม่ได้ใช้มากมาย แต่ทุกครั้งใช้ๆนี่ทำผมกุมหัวเลย ผีผู้หญิงกรีดร้องหน้าเต็มจอประหลาดคล้ายๆกับที่ Truth or Dare ทำนี่ตลกสุดแล้ว...ไม่รอด

สรุปโดยภาพรวมแล้ว แช่ง จึงเป็นภาพยนตร์สยองขวัญมัดรวมหนังสั้น 3 เรื่องที่ทำออกมาได้มีคุณภาพ แม้การเล่าเรื่องยังไม่ค่อยคม ไม่ค่อยรู้เรื่อง รายละเอียดหลายอย่างยังอธิบายให้เข้าใจได้ไม่ดี และมีความน่าเบื่อบ้าง รวมๆคือเล่าเรื่องไม่ค่อยดี แต่ตัวหนังเองก็ยังห่างไกลจากคำว่าแย่ ซึ่งส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะงานโปรดัคชั่นนั้นค่อนข้างดีมาก ทั้งการถ่ายทำ การจัดฉาก เสื้อผ้าหน้าผม ทุกอย่างถือว่าทำได้ดีงามสมกับเป็นหนังที่ควรได้ฉายโรงภาพยนตร์ เทคนิคพิเศษหลายอย่างถูกใช้ได้อย่างน่าสนใจ อาจจะมีบ้างที่งานวิชวลเอฟเฟ็คจะดูตลกๆ แต่ก็พอให้อภัย...เอาเป็นว่าใครอยากดูหนังสยองขวัญ มีฉากตกใจอยู่เรื่อยๆก็พอไปดูเพลินๆได้ แต่อย่าหวังว่าจะเข้าไปดูเพื่อเนื้อหาหรือความความดูเพลิน ดูง่าย เพราะภาพรวมแล้วนี่เป็นหนังที่ดูไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่จ้า

วิจารณ์หนัง แช่ง Review by Bombo Aruzo

บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: