วิจารณ์หนัง 47 Meters Down ดิ่งลึกเฉียดนรก



ผู้กำกับภาพยนตร์: Johannes Roberts (Storage 24, The Other Side of the Door)

47 Meters Down หรือ ดิ่งลึกเฉียดนรก (เห็นว่าชื่อก่อนหน้าคือ In the Deep) เป็นภาพยนตร์ที่ว่าด้วยเรื่องของสองสาวพี่น้องที่มีโอกาสได้เดินทางไปยังเม็กซิโกเพื่อท่องเที่ยว และเพื่อเปิดโลกทัศน์ให้กับตัวเองทั้งสองจึงตัดสินใจลองดำน้ำอยู่ในกรงเหล็กกลางทะเลลึกดู แต่กลายเป็นว่าเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นจนทำให้พวกเธอจมดิ่งสู่ใต้น้ำในความลึกถึง 47 เมตร การติดต่อสื่อสารเหนือน้ำขาดหาย อากาศในถังออกซิเจนก็ใกล้จะหมด ทะเลแถบนี้ก็เต็มไปด้วยฉลาม งานนี้พวกเธอจึงต้องทำทุกวิถีทางด้วยตัวเองเพื่อเอาตัวรอดให้ได้
    
การเล่าเรื่องสำหรับเรื่องนี้นี่ผมให้กลางๆแบบมาตรฐานหนังระทึกขวัญ(สยองขวัญนิดๆ) ทั่วไปครับ หลายสิ่งหลายอย่างที่พบเจอในเรื่องล้วนแล้วแต่จมดิ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่าเดาทางได้ง่ายเกินไปหน่อย การตัดสินใจบางครั้งก็ผิดพลาดอย่างน่าประหลาด ทั้งๆที่บางตัวละครก็ดูจะเข้าใจโลก มีความคิดที่ดี แต่พออยู่ใต้น้ำปั๊บกลับตัดสินใจทำเรื่องไม่ฉลาดเสียได้ ตัวละครบางทีก็เปลี่ยนนิสัย สลับความคิด สลับความกล้ากันไวไป โดยเฉพาะสองสาวพี่น้องที่เป็นตัวนำเรื่อง พอผสมโรงเข้ากับการลำดับภาพยังไม่ดีเท่าที่ควร ก็ยิ่งทำให้เวลามีเหตุการณ์สำคัญบางอย่างเกิดขึ้น เราก็มักจะตามไม่ทันว่ามันไปเกิดได้อย่างไร แล้วจริงๆมันควรเกิดขึ้นหรือไม่

 อันนี้อาจจะเป็นปัญหาสำหรับผมคนเดียวหรือเปล่าไม่ทราบ แต่มีความรู้สึกว่าพออยู่ใต้น้ำแล้วผมมีปัญหามากกับการแยกแยะตัวละคร เพราะว่าใส่ชุดเหมือนกัน ครอบหน้ากากเหมือนกัน เสียงก็คล้ายๆกัน (อันนี้คงไม่มีปัญหากับเสียงพากย์ไทย) ใครชมเรื่องนี้คงต้องตั้งใจดูกันมากขึ้นหน่อยล่ะครับ เพราะเดี๋ยวหากไม่เพ่งพิจารณาก็จะงงกันได้ว่าใครมีแผลตรงไหน หรือใครตัดสินใจทำอะไรกันแน่ในเวลานั้น
 
อ้อใช่... หากเทียบกับ The Shallows แล้วเรื่องนี้นี่เห็นฉลามแทบจะนับครั้งได้เลยครับ เพียงแต่ดีหน่อยตรงที่ทุกครั้งที่โผล่มาก็ทรงพลังแล้วก็ใช้งานได้คุ้มค่าความลุ้นระทึกอยู่ เหมือนจะเน้นให้เราหวาดระแวงมากกว่าว่ามันจะโผล่มาตอนไหน และเอาใจช่วยตัวละครไปด้วย
    
 แม้ด้านเนื้อเรื่อง การตัดสินใจ การนำพาเรื่องไปสู่สถานการณ์ต่างๆยังดูมึนๆประหลาดๆ และค่อนข้างเชยในบางจุด แต่สิ่งที่เด่นมากๆที่สุดของ 47 Meters Down ก็คือด้านความลุ้นระทึกของหนังที่ยังทำได้ดีมาก มาก มาก มากกก คงเป็นสิ่งที่หนังตั้งใจจะนำเสนอมากกว่าสิ่งอื่นใด เป็นรูปแบบของหนังลุ้นระทึกที่เปลี่ยนจากการนับระเบิดเวลาเป็นการนับเวลาอ็อกซิเจนในถังแทน หนังเอาคนดูอยู่เรื่อยๆ มีเรื่องให้ต้องลุ้นระทึกได้ตลอดเวลาพอสมควร  คือถ้าปล่อยตัวปล่อยใจ ไม่คิดมากกับเนื้อเรื่องแล้วล่ะก็ลืมนาทีลืมชั่วโมงได้ง่ายๆเลย

 โปรดัคชั่นโดยรวมแล้วถือว่ายังเป็นภาพยนตร์เกรดเออยู่นะ อันนี้บอกได้เต็มปาก เพียงแต่ว่างบประมาณจะน้อยลงมาหน่อย เหตุการณ์ก็จะวนเวียนอยู่ใต้น้ำเสียส่วนใหญ่ตามที่โปรโมทไป แต่ถึงน้อยอย่างนั้นก็ยังใจใส่กับรายละเอียดงานสร้างมากมายเหมือนกัน โดยเฉพาะกับงาน CG ที่ต้องชมว่าสามารถเนรมิตฉลามให้ออกมาได้ดูดีมาก รวมทั้งผลงานการเสริมเติมแต่งรายละเอียดใต้น้ำทั้งหมดด้วยที่ทำออกมาได้สมจริงสุดๆชนิดที่ว่าถ้าไม่ได้ไปหาดูเบื้องหลังนี่ไม่มีทางรู้เลยว่าเขาเสริมอะไรลงไปใต้น้ำบ้างเพื่อเพิ่มรายละเอียด (จริงๆคือแอบไปดูเบื้องหลังงาน CG ในเว็บมาแหละ แต่ใครยังไม่ได้ดูหนังอย่าเพิ่งไปหาดูนะ สปอยล์เต็มๆ ฮ่าๆ)

ตัวอย่างงาน CG ที่เสริมเติมแต่งรายละเอียดของหินใต้น้ำ และเกรดสีให้ดูดียิ่งขึ้น ซ้ายคือที่ถ่ายมา ขวาคือผสม CG พร้อมแต่งสีเสร็จสมบูรณ์แล้ว (ภาพจากคลิปเบื้องหลังของสตูดิโอ Outpost VFX)

 สรุปโดยภาพรวมแล้ว 47 Meters Down จึงเป็นภาพยนตร์ที่ทำออกมาได้กลางๆด้านเนื้อเรื่อง วิธีการเล่าเรื่องที่มักจะเจอเหตุการณ์ซ้ำๆเหมือนหนังระทึกขวัญเรื่องอื่น เดาเรื่องได้ง่ายเกินในบางจุด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีดีมากๆด้านความระทึกขวัญที่พาเราหัวใจเต้นตุ๊มๆต่อมๆได้ทุกขณะ เพราะมีเรื่องต้องคอยให้ลุ้น ต้องคอยพะวงและเอาใจช่วยตัวละครพอสมควร ขณะที่งานด้าน CG ก็ทำออกมาได้อย่างใส่ใจและเนียนกริ๊บ ชนิดที่ว่าถ้าไม่แอบไปหาเบื้องหลังดูนี่คงจะจับกันไม่ได้เลยทีเดียว งานนี้แฟนๆคอระทึกขวัญสั่นประสาท โดยเฉพาะคนที่เป็นโรคกลัวน้ำลึกอยู่แล้วไม่ควรพลาด เส้นเลือดสูบฉีดแน่นอน!

47 Meters Down Review by Bombo Aruzo

บทความที่เกี่ยวข้อง

กลับไป ด้านบน

Thaiza update: